Meer dan 40.000 nieuwe kankergevallen per jaar

Ifrane zal op 16 en 17 mei aanstaande de 11e editie van de Franco-Maghrebijnse cursus voor senologie verwelkomen. Een editie onder het thema "Hoe triple-negatieve borstkanker behandelen", die de balans wil opmaken van de geboekte vooruitgang, de afgelegde weg en de verbeteringen op het gebied van senologie. Verschillende specialisten zullen debatteren over de technologische vooruitgang op het gebied van diagnose, maar ook over de behandeling van patiënten met zogenaamde triple-negatieve borstkanker. Radiologen, gynaecologen of radiotherapeuten, om slechts enkele specialismen te noemen, zullen deze twee dagen benutten om hun kennis op dit gebied bij te werken en uit te wisselen. "Elke arts die zichzelf respecteert moet worden 'bijgeschoold', want er komen elk jaar nieuwe producten, medicijnen of methoden bij. In ons vak verandert het van de ene op de andere dag, daarom is het belangrijk om je kennis te kunnen vernieuwen", stelt Dr. A. Ouhajjou, arts-specialist in oncologie en radiotherapie in het oncologisch centrum Al Azhar.

Opgemerkt moet worden dat aan de vooravond van deze ontmoeting in de regio's Azrou en Ifrane een screening zal plaatsvinden naar borst-, prostaat-, cavum- en baarmoederhalskanker via een mobiele karavaan bestaande uit 3 vrachtwagens en nationaal gerenommeerde artsen. Borstkanker "triple-negatief": Met bijna 15% van de borstkankers zijn zogenaamde "triple-negatieve" kankers zeer agressieve kankers waartegen we weinig therapeutische wapens hebben. Deze kankers treffen vaker jonge vrouwen en kunnen verband houden met genetische aanleg. Dit type agressievere kanker is minder gemakkelijk detecteerbaar via algemene screening, die elke twee jaar een mammografie aanbeveelt vanaf 50 jaar. Omdat het zich snel ontwikkelt, gaat het vaak om intervalkanker (die optreedt tussen twee controles). Men grijpt meestal naar "klassieke" chemotherapieën, maar die blijken niet altijd effectief. "Een triple-negatieve borstkanker heeft een zeer slechte prognose. De patiënt reageert niet op hormonale behandelingen of chemotherapie. We zoeken momenteel dus naar oplossingen voor deze patiënten", legt onze oncoloog-radiotherapeut uit.

Bovendien wilde Dr. Ouhajjou verduidelijken dat chemotherapie niet de wondermiddel voor elke kanker is, maar van geval tot geval toepasbaar. "We moeten afrekenen met vooroordelen. Veel specialisten behandelen alle kankers op dezelfde manier, dat wil zeggen door hun toevlucht te nemen tot chemotherapie.

Evenzo is de grootte van de tumor niet doorslaggevend. Er zijn zeer kleine tumoren van minder dan 5 mm die met chemo behandeld moeten worden, terwijl veel grotere er geen nodig zullen hebben..." Het nut van vroege screening: Ter herinnering, de screening naar borstkanker betreft vrouwen van 45 tot 50 jaar en moet elke 3 jaar gebeuren (elk jaar wanneer de patiënt familiegeschiedenis heeft). Opgemerkt moet worden dat men nooit een mammografie moet laten maken voor 15 jaar. Hoe verbazingwekkend het ook mag lijken, het is ook belangrijk om te benadrukken dat borstkanker in zeer zeldzame gevallen ook bij mannen kan worden gediagnosticeerd. Wat baarmoederhalskanker betreft, moet eraan worden herinnerd dat het een seksueel overdraagbare aandoening is en dat het meestal jonge vrouwen onder de 25 jaar treft. Vandaar het belang van vroege diagnose, want gelukkig bestaat er vandaag een vaccin. Nogmaals, men moet niet geloven dat dit alleen de vrouw aangaat. De man, als hij dit type kanker niet ontwikkelt, is er grotendeels toe in staat het over te dragen. In Australië hebben ze dat trouwens goed begrepen en zijn ze begonnen met massale vaccinaties voor beide geslachten. Resultaat: de prevalentie van deze kanker in het land is aanzienlijk gedaald. Ten slotte zou het prostaatonderzoek moeten resulteren in een jaarlijks bezoek vanaf 50 jaar. Indien op tijd behandeld, doodt 90% van deze kankers niet.

Psychologische begeleiding van de patiënt: In Marokko, wanneer bij een individu kanker wordt gediagnosticeerd, is deze vaak slecht geïnformeerd. Men vertelt hem dat hij ziek is, soms koud, omdat dit een gebagatelliseerde handeling is geworden. Erger nog, men vertelt hem niet wat hij daarna moet doen. De patiënt, al geschokt door de diagnose, is aan zijn lot overgelaten. Het is aan hem om zich te redden, om informatie in te winnen over de te volgen stappen. "Daar zou een heel team voor nodig zijn. Een arts die de diagnose aankondigt, een andere specialist die hem zal aangeven wat hij moet doen en vooral een psycholoog", moppert Dr. Ouhajjou. Deze laatste persoon is een zeer belangrijk element in het leven van de zieke. Want de gevolgen van de aankondiging van de diagnose op het leven van de patiënt zijn groot. "Stel je voor dat men je vertelt dat je kanker hebt en dat je nog maar twee maanden te leven hebt. De psychologische steun van de arts, maar ook die van de familie is erg belangrijk. Maar in Marokko is het niet gebruikelijk om de kankerpatiënt naar een psycholoog te verwijzen, dat is jammer", besluit de specialist uiteindelijk.

Fournisseur / Bron : Le Matin